Site Loader

Media De plannen van minister Slob voor de publieke omroep zijn een vorm van „politieke pyromanie”, schrijft Chris Kijne. Woensdag debatteert de Tweede Kamer over de omroepbegroting.
Afgelopen weken las ik over de bosbranden in Siberië, branden die de brandweer niet kan blussen omdat er door bezuinigingen te weinig brandweerlieden zijn. Ik las ook over de Trump-getrouwen die dossiers aanleggen over Amerikaanse journalisten. Als het Trump zo uitkomt, kunnen ze die informatie tegen de verslaggevers inzetten. Deze twee verhalen illustreren de wereld waarin ook journalisten van de publieke omroep terecht zijn gekomen.


Chris Kijne is journalist en presentator.
Journalisten proberen integer verslag te doen terwijl trollenlegers en fake-news-fabrieken hun informatie tegenover de grootst mogelijke lulkoek zetten en roepen: ‘ja, maar daar horen we jullie nooit over’. Lees één keer de twittertijdlijn van de dappere weerman Gerrit Hiemstra en je weet waar ik het over heb. De politieke krachtpatsers van deze wereld zijn bereid het gevecht met de pers keihard te voeren, niet alleen buiten onze grenzen. De grootste bezuiniging op de publieke omroep kwam van het gedoogkabinet van Geert Wilders. Thierry Baudet, de winnaar van de laatste verkiezingen in ons land, beschuldigt journalisten ervan dat zij de samenleving ondermijnen.Ik heb de laatste twintig jaar de budgetten van de journalistieke programma’s waar ik voor werkte steeds kleiner zien worden, tot ze gedecimeerd zijn. De redacties zijn ingekrompen, terwijl de taken uitbreidden. Ieder programma moet tegenwoordig bijna 24 uur per dag online actief zijn, verslaggevers moeten zelf monteren en er moet ook voor de digitale platforms audio en beeld gemaakt worden.
De essentie van het vak journalistiek is creatief: je moet nadenken over de wereld, dingen lezen, je moet graven en uitzoeken, tijd hebben om ideeën te laten rijpen. Ik heb gezien hoe de essentie van het vak dag in dag uit meer slachtoffer werd van een moordende productiedwang. Ik heb mensen zien omvallen op het werk en zag hoe de lagere budgetten voortdurend ten koste gingen van de programma’s.Dat heeft er bijvoorbeeld toe geleid dat het radioprogramma waar ik voor werk, Bureau Buitenland (VPRO), tegenwoordig het enige buitenlandprogramma van de publieke omroep is. Een half uur per dag. Natuurlijk besteden ook andere programma’s aandacht aan het buitenland, maar de correspondentennetwerken zijn opgedoekt of ingekrompen en de specialistische redacties zijn ook daar vaak bijna verdwenen.

SLOB: JOURNALISTIEKE KWALITEIT

Daarom werd ik erg blij toen ik de brief begon te lezen waarin Arie Slob (minister voor Basis- en Voortgezet Onderwijs en Media, ChristenUnie) zijn visie op het omroepbestel uiteenzet. Hij lijkt goed te begrijpen wat er aan de hand is. Nadat de minister in hartverwarmende bewoordingen heeft beschreven welke gevaren ons pluriforme omroeplandschap bedreigen, proclameert hij de onvoorwaardelijke betrokkenheid van dit kabinet bij een sterke publieke omroep. In zijn eigen woorden: „een plek waar programma’s gemaakt worden vanuit inhoudelijke en journalistieke kwaliteitsprincipes”.Meer dan ooit nodig, vindt ook de minister. En daarna werd ik duizelig. Want bijna alle concrete beleidsvoorstellen die na deze klinkende inleiding worden aangekondigd, bereiken precies het tegenovergestelde. Vier bedenkingen.

Het was alsof ik de brief las van iemand met een gespleten persoonlijkheid. Want welk probleem wordt er opgelost met het voornemen om geen reclame meer uit te zenden voor acht uur ’s avonds? De minister zegt dat hij daarmee kinderen wil beschermen, maar volgens mij zitten die overdag op school. En veroorzaak je zo niet juist dat vanaf acht uur ’s avonds, wanneer straks de noodzakelijke reclamegelden moeten worden verdiend, de druk om de kijkcijfertargets te halen nog groter wordt? Dat gaat ten koste van die fijne inhoudelijke en journalistieke principes.

Hoe denkt de minister te voorkomen dat de opnieuw grootschalige bezuiniging – ergens tussen de twintig en de vijftig miljoen per jaar – die voortkomt uit het feit dat hij de wegvallende reclame-inkomsten maar gedeeltelijk compenseert, opnieuw ten koste gaan van de programma’s die al tot op het bot zijn uitgekleed? De afgelopen jaren waren die programma’s bij iedere bezuiniging het kind van de rekening.

Welk doel is er gediend bij het uitzwaaien van alle jongere kijkers van NPO3, bij het om zeep helpen van de kraamkamer waar bijvoorbeeld grote journalistieke hits als De Wereld Draait Door uit zijn voortgekomen? Ten bate van regionale zenders die in de regio al allemaal te zien zijn, daar waar hun publiek zit?

Wat denkt de minister dat er gebeurt met al die fijne inhoudelijke en kwalitatieve, journalistieke programma’s van NPO2 als daar met nog meer mensen om nog kleinere budgetten gevochten moet worden?.

ROEKELOZE PLANNEN

Waar is het misgegaan in het hoofd van minister Slob toen hij zijn visie schreef en ontwikkelde? Het ging mis toen dit monsterkabinet van vier partijen het eens moest zien te worden over het dossier ‘publieke omroep’. Geen enkel kabinet werd het de afgelopen decennia over dit dossier eens. En ook deze regering heeft weer een compromis gezocht, zodat iedere partij een resultaatje kan verkopen. Maar per saldo doet dit compromis hetzelfde als alle andere zogenaamde oplossingen van de afgelopen jaren: het vergroot de chaos en verkleint de budgetten.Ondanks de kleine kluifjes die minister Slob de omroep toewerpt , zoals het verruimen van online mogelijkheden en de samenwerking met andere mediapartijen, was ik de minister aan het eind van zijn brief helemaal kwijt. Want ook de mogelijkheden die Slob biedt, kun je alleen benutten met voldoende geld en mensen. Dat geld wordt minder. En als dit voorstel praktijk wordt, blijven de mensen omvallen.Dit beleid is niet alleen roekeloos en onverantwoordelijk, maar het staat ook, en dan zijn we terug bij de brandende bossen van Siberië, gelijk aan politieke pyromanie.

Share with:


Post Author: Wendy Wen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *