Geloof het of niet!

Ik moet iets bekennen. Het meeste wat ik hoor, geloof ik niet. Dat betekent absoluut niet dat ik denk dat het onjuist of onwaar is, ik geloof gewoon niet dat het waar is – noch waar, noch onwaar, noch feit of fictie, schrijft Todd Hayen.

Sinds het begin van dit Covid-circus heb ik de uitdrukking “overweeg alles, geloof niets” aangenomen. Wat in feite betekent dat ik me nergens toe verplicht, maar dat ik een open geest houd. Dit heeft voor mij vrij goed gewerkt, zij het een beetje vaag. Ik begin pas echt iets te geloven als ik er overtuigend bewijs voor heb gezien, of als iemand die ik vertrouw het zegt of schrijft, of als er zoveel wetenschap achter zit dat het onmogelijk is om het niet te “geloven”. Ook dingen die ik rechtstreeks heb meegemaakt ben ik geneigd te geloven, maar zelfs dat kan riskant zijn.

Nu kan ik van sommige dingen vrij zeker zijn, of zelfs vrij zeker dat iets niet koosjer is. Maar ik heb de neiging om altijd een open geest te houden, tenzij iets in de categorie “geloofwaardig” of “niet geloofwaardig” valt – zelfs dan kan ik altijd van gedachten veranderen. Geloofwaardige en ongelooflijke dingen zijn zowel aan de kant van de schapen als aan de kant van de snappies te vinden. Zoals u allemaal weet, kunnen er aan de kant van de snappies nogal wat rare dingen worden beoordeeld. Begrijp me niet verkeerd; ik vind het geweldig als mensen theorieën en ideeën hebben die in tegenspraak zijn met de heersende stroming, zelfs hele rare. Maar eerlijk gezegd, kan ik het oordeel niet bewaren voor later? Moet ik zeggen dat ik alles geloof om in het clubhuis te blijven?

Op mijn substack schreef ik een artikel over de theorieën van Geert Vanden Bossche over de immuunontsnapping van het virus. Ik kreeg een boze reactie met de mededeling dat er geen virus bestaat en dat er nooit een virus is geweest en dat mijn artikel volledig in duigen viel omdat men, om iets te geloven van wat ik zei, een onwaarheid zou moeten geloven – dat virussen werkelijk bestaan.

Ik probeerde mezelf en de strekking van mijn artikel te verdedigen, maar het mocht niet baten. Ze schreef zich boos uit. De ironie is dat als ik nu een kant zou moeten kiezen, ik waarschijnlijk de terreintheorie zou verkiezen boven de kiemtheorie. Ik leerde dit concept 20 jaar geleden kennen toen mijn vrouw op sterven lag aan kanker. Ik verdiepte me in het werk van Royal Rife en was ervan overtuigd dat veel van zijn theorieën en methoden juist waren. De kiemtheorie versus de terreintheorie is een groot onderdeel van die Rife-wereld, en het fascineerde me.

Mijn artikel over Bossche en zijn virusexplosies? Nou, ja, ik behandel alle kanten. Ik vind het werk van Bossche zeer interessant, ook al bevindt het zich in de verboden sfeer van de kiemtheorie. Dat betekent niet dat ik er niet naar mag kijken, er niet over mag schrijven en er niet over mag nadenken… toch?

Hoe zit het met u die dit leest? Gelooft u alles wat wij aan deze kant van het hek geacht worden te geloven? Hoe ver in het konijnenhol bent u bereid te gaan? Waar stopt u met geloven, en waar stopt u zelfs met overwegen? En hoe diep in het konijnenhol zegt u: “Dit is allemaal onzin!”. Om de een of andere reden kom ik niet op het punt van “onzin”… Ik ben gefascineerd door alles, en ben bereid het allemaal te bekijken… platte aarde, feeën, buitenaardse wezens, hagedismensen, de paus als pedofiel, ik overweeg alles – maar ik geloof het niet allemaal. En u?

Er is een oude wijsheid die zegt dat niets 100% iets is. Dat betekent dat de hele wereld niet slecht kan zijn, of dat de hele regering niet corrupt kan zijn, of dat medicijnen niet allemaal verkeerd en ineffectief kunnen zijn. Ga maar door. Ik denk dat dit in grote lijnen waarschijnlijk meer waar is dan niet. Maar ik vraag me af hoe het zit met nuance en details. Had Adolf Hitler ook een goede kant? Hij hield van honden, of zo leek het. En Stalin? Hij las veel, hoe kan iemand die veel leest nou helemaal slecht zijn? Ik strooi een beetje van deze wijsheid in de beschouwing van vreemde ideeën en theorieën. Dr. Carl Jung, de eminente Zwitserse psychiater en grondlegger van de archetypische “diepte”-psychologie, zei dat de ware kruidigheid van het leven ligt in de spanning van de tegenstellingen… en waarschijnlijk ligt daar in de meeste gevallen ook de waarheid. Deze spanning is het grijze gebied tussen twee tegengestelde dogma’s.

Ik veronderstel dat het de dogma’s zijn die mij afschrikken. Ik schrik een beetje terug van mensen die zo star zijn dat ze niet eens een controversiële situatie kunnen bespreken. Hetzelfde geldt voor informatie. Ik besteed bijvoorbeeld niet veel tijd aan het “bekijken” van de schapenkant van dit alles (been there, done that)… ik probeer niet “het goede” of de “feiten” te vinden in de mainstream agenda over het virus, of de goede kant van vaccins, of censuur, of corruptie. Misschien heb ik het mis als ik niet meer tijd besteed aan het “inzien van hun standpunt”. Maar als er iets belangrijks voorbij zou komen, zou ik het zeker bekijken. Ik houd rekening met de zeer kleine mogelijkheid dat veel van deze marionettenmeesters onwetend zijn en niet echt weten wat ze doen – dat is grotendeels hoe sektepsychologie werkt. Ik geloof zelfs dat Big Pharma goede dingen heeft gedaan in de wereld! Hetzelfde geldt voor Big Medicine.

Ik besteed ook niet al te veel tijd aan het konijnenhol. Misschien is dat ook verkeerd, maar ik heb er gewoon de tijd niet voor. Ik bash de gelovigen daar niet, maar ik zeg ook niet veel over wat zij geloven, omdat ik hun standpunt gewoon niet grondig heb onderzocht. Ik werd een tijdje geleden geïnterviewd op JermWarfare en maakte wat opmerkingen over Epstein en zijn beruchte eiland. Iedereen die met Epstein in verband wordt gebracht, wordt grotendeels als pedofiel beschouwd. Ik zei dat ik daar niet zo zeker van was, maar voegde eraan toe dat ik de hele zaak niet echt grondig heb onderzocht. Ik werd hiervoor onder vuur genomen. “Ik zou meer moeten weten over Epstein, dan zou ik de waarheid kennen.” Misschien wel, maar ik kies ervoor niet alles zo grondig te onderzoeken, niet omdat het er niet toe doet, maar omdat ik in andere dingen geïnteresseerd ben.

Dus wat doen we met dit alles? Ik weet dat ik vaak bang ben om zelfs maar een mening te geven over veel dingen die in de diepte van dat konijnenhol te vinden zijn. Ik zeg niet dat het allemaal onzin is, en ik zeg ook niet dat het allemaal vaste waarheid is. Ik weet het gewoon niet. Ik denk dat elke “beweging” die bestaat uit een grote groep mensen veel tegenstrijdige ideeën heeft. Dat is overduidelijk. Ik denk niet dat wij in elk van die ideeën moeten geloven en het ermee eens moeten zijn om onszelf als toegewijd aan de zaak te beschouwen. Persoonlijk denk ik dat het het beste is om dingen waar we geen positieve opinie over hebben niet te noemen, tenzij we er heel zeker van zijn. We moeten ideeën laten ademen, en ons over rare ideeën die we niet helemaal begrijpen niet bij de eerste kennismaking moeten opwinden. Maar ik denk niet dat we loyaliteit moeten claimen aan alles wat zich binnen onze kring aandient. En tegelijkertijd moeten we afzien van het afkraken van tegenstrijdige ideeën die in de discussie naar voren komen.

Copyright © 2022 door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

GREAT RESET DOSSIER

Ernst Wolff – Waarom we dit gaan winnen Nederlands Ondertiteld

Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over:

Laat een bericht achter.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.